Beeldhouwer, wijsgeer, vakman

Lucas werd geboren in Utrecht, waar zijn Leuvense vader zich specialiseerde in de pediatrie. Als oudste zoon van een kinderarts en een kunstschilderes kreeg hij de naam van de evangelist Lucas, patroon van dokters én kunstenaars.

Van hem werd verwacht dat hij het voorbeeld gaf, maar zijn schooljaren werden eerder één grote janboel. Hij vloog van school naar school en botste met alles wat oneerlijk en onrechtvaardig was. Na zijn middelbaar trok hij als volwaardige hippie naar Gent.

Hij droomde ervan veearts te worden en liep vakanties mee met dierenarts Miel Derde. Zijn echte opleiding verliep anders: bij antiquair Berkovitch (wat hem de bijnaam 'Luc Antiek' opleverde), in de moraalwetenschappen, en bij garagist Dries De Corte, die hem leerde lassen. De acetyleenbrander werd zijn liefste penseel, één dat vormen opbouwt in ijzer.

Hij volgde smeden en boetseren aan de academie van Anderlecht en werd sleutel- en kleppenmaker voor blokfluitbouwers. Vanaf 1980 leidde hij de technische dienst van Sint-Jacobs, bouwde in 1983 de Vlieger en realiseerde tot 1987 meerdere megasculpturen. Eind 1988 verliet hij Gent, na zijn eerste sculptuur: de Stervende Koe.

In de bronsgieterij van Bert Ghysels leerde hij, opnieuw door te kijken, het vak van de cire directe. De bronzen bizon kwam in de Zoo van Antwerpen, de pelikaan bij de Antwerpse Diamantclub. Hij huurde een huis in Oosterzele, waar hij twintig jaar zou wonen.

Uit de Multi-Culti-Art-walk met scholen groeide een nieuwe relatie, met dochters Jelke (2003) en Jade (2008). In 2008 realiseerde hij de monumentale Vleermuis in het kasteelpark van Cons-la-Grandville. Na een scheiding in 2015 verloor hij huis en atelier; pas eind 2017 vond hij opnieuw een woonst met werkplaats.

De jaren daarna bracht Lucas door in een soort kluizenaarschap. Binnen zijn persoonlijk moreel systeem als vrijdenker kan hij zichzelf recht in de spiegel kijken.

Hij zit weer goed in zijn vel en de gaten in zijn creatief vat zijn dichtgelast. In 2022 voltooide hij de ijzeren tijger Nouchka, een beeld dat dertig jaar in hem had gesluimerd.